Tien Amerikaanse artsenorganisaties zwijgen over genitale operaties bij kinderen

Eind juli 2026 stuurde de Amerikaanse medische waakhondorganisatie Do No Harm een brief naar tien grote beroepsverenigingen in de Verenigde Staten, waaronder de American Medical Association (AMA), de American Academy of Pediatrics (AAP) en de Endocrine Society. De oproep was ondubbelzinnig: schrap genitale operaties bij minderjarigen met genderdysforie uit de richtlijnen voor zogeheten 'gender-affirming care'. Weken later had geen van de tien organisaties inhoudelijk gereageerd op het verzoek, meldden Amerikaanse media die de brief destijds volgden.

Wat de brief precies vraagt

De brief, ondertekend door dr. Stanley Goldfarb en dr. Kurt Miceli van Do No Harm, ging niet alleen naar de AMA, AAP en de Endocrine Society, maar ook naar onder meer de American Academy of Child and Adolescent Psychiatry, de American Psychiatric Association, de American Urological Association, de American College of Obstetricians and Gynecologists, de American Academy of Family Physicians, de American College of Physicians en de Pediatric Endocrine Society. De kern van het verzoek: erken dat pubers niet in staat zijn om weloverwogen in te stemmen met onomkeerbare genitale chirurgie, en verwijder deze ingrepen als optie uit klinische richtlijnen voor genderzorg aan minderjarigen. Chief medical officer Kurt Miceli verwoordde het zo: beroepsverenigingen die zich achter deze zorg scharen, \"dragen een enorme verantwoordelijkheid voor de schade die in naam van genderideologie bij Amerikaanse kinderen wordt aangericht\", en \"geen hoogwaardig bewijs toont aan dat deze operaties bij kinderen gunstige uitkomsten hebben\".

Waarom juist de genitale ingrepen

Do No Harm richt de brief bewust op het meest onomkeerbare deel van medische transitie. Anders dan puberteitsremmers of hormonen laat genitale chirurgie — vaginoplastiek, phalloplastiek, metoidioplastiek — geen weg terug toe. Het chirurgie-dossier van Genderrisico.nl zet de complicatiecijfers per ingreep op een rij: re-operaties, functieverlies en langdurige nazorg zijn eerder regel dan uitzondering. Dat een kind van veertien of vijftien dat risico zelf kan overzien, is precies de aanname die Do No Harm aanvecht.

Wat er, en wat er niet, is vastgesteld

Belangrijk om scherp te houden: Do No Harm claimt niet dat een rechter of toezichthouder deze organisaties iets heeft opgelegd. Het gaat om een brief en het uitblijven van een reactie daarop — geen vastgestelde feiten, maar een signaal van hoe weinig beweging er binnen de Amerikaanse beroepsgroep is, ook nadat het eindrapport van de Cass Review in het Verenigd Koninkrijk tot een volledige koerswijziging in de jeugd-genderzorg leidde. Waar Engeland, Zweden en Finland de bewijsbasis voor medische interventies bij minderjarigen inmiddels als zwak bestempelen, blijven de grote Amerikaanse verenigingen vooralsnog bij hun bestaande richtlijnen, zonder dat zij inhoudelijk uitleggen waarom.

Wat dit betekent voor ouders

Voor Nederlandse en Vlaamse ouders die te maken krijgen met een genderkliniek lijkt dit ver weg, maar de kern raakt precies waar Cry for Recognition al jaren voor waarschuwt: richtlijnen van beroepsverenigingen wekken bij ouders de indruk van consensus en zekerheid, terwijl die er over de meest ingrijpende ingrepen niet is. Zolang beroepsorganisaties — hier en in de VS — niet uitleggen op welk bewijs genitale chirurgie bij minderjarigen precies steunt, blijft de vraag die Cry for Recognition in de eigen petitie stelt onverminderd actueel: eerst zorgvuldig uitzoeken, dan pas onomkeerbaar ingrijpen.

Bronnen

AMAC Newsline, "Doctors Group Presses AMA To Condemn Transgender Surgeries For Children" (29 juli 2026): amac.us.

TippInsights, "Medical Watchdog Calls On AMA To Condemn Practice That Doesn't Belong 'In Any Clinical-Care Plan'" (31 juli 2026): tippinsights.com.